#hetverhaalvanIlona

Opgeven is geen optie

Ilona strijdt al een aantal jaren tegen een depressie. De diagnose kwam niet geheel onverwachts, na een vrij moeizame middelbare schooltijd. Haar depressie gaat met flinke ups & downs gepaard. Op het dieptepunt werd ze 5 maanden opgenomen in de acute psychiatrie. Gelukkig lukte het haar, hoe moeilijk het ook was, om uit dat dal te klimmen.

Ilona (21)

Inmiddels is het zo’n drie jaar geleden dat ik voor het eerst de sticker depressie opgeplakt kreeg. Ik zat echter al langere tijd niet goed in mijn vel. Op de middelbare school heb ik me nooit thuis gevoeld en kreeg ik geregeld nare opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd. Door alle opmerkingen, scheldpartijen en andere vervelende gebeurtenissen ging ik steeds negatiever naar mijzelf kijken. Ik was de dingen die ik zo vaak naar mijn hoofd geslingerd kreeg inmiddels gaan geloven.

En maar doorgaan

Ondanks dat ik ruim drie jaar geleden begon aan een onwijs leuke opleiding, knapte mijn gevoel niet op. Mijn zelfbeeld had een flinke deuk opgelopen, waardoor ik het moeilijk vond contact te leggen met de mensen om me heen.

Toch ging ik gewoon door, want dat was wat iedereen deed. Ik ging netjes naar school, werkte daarnaast en was eigenlijk altijd wel bezig. Ik merkte dat het eigenlijk teveel was, maar ik wist niet wat ik ermee aan moest.

Hulpverlening

Uiteindelijk belandde ik bij een psycholoog. Maar dat mocht niet baten. We waren geen goede match, daardoor durfde ik me niet volledig open te stellen. Dat zorgde ervoor dat we niet echt vooruitgang boekten in de behandeling, ondanks dat heb ik wel een aantal goede handvatten meegekregen. Na een aantal maanden besloot ik echter om te stoppen met de behandeling.

Ik ging weer volledig naar school en begon aan mijn eerste stage. Uiteindelijk bleek 40 uur stage lopen toch teveel voor mij. Halverwege mijn stage meldde ik me ziek, ik was niet meer in staat om ook maar iets te doen. Ik brak compleet. Denken aan ‘iets moeten doen’ was me al teveel. Ik was niet meer vooruit te branden en zakte weg in een somber gat.

Dit was het moment dat ik opnieuw besloot hulp te zoeken. Meteen werd ik geconfronteerd met de lange wachttijden binnen de psychiatrie. Ik kreeg uiteindelijk een psychiater toegewezen die me totaal niet serieus nam en daar moest ik het maar mee doen.

Breekpunt

Tot het punt kwam dat ik besloot dat het op die manier niet meer hoefde voor mij. Ik kon het niet meer alleen, maar had het gevoel dat de hulpverleners om me heen me in de kou lieten staan. Ik stond al een aantal maanden op de wachtlijst, maar er was nog geen uitzicht op een behandeling. Ik besloot dan ook om definitief uit het leven te willen stappen. Ik was moe van het constante gevecht in mijn hoofd. Uitgeput door de aanhoudende negatieve gedachten en slapen deed ik niet meer. Ik lag urenlang te piekeren en werd geplaagd door nachtmerries.

Maar het feit dat je dit verhaal leest, betekent dat het uiteindelijk niet gegaan is zoals gepland. Ik belandde op de acute psychiatrie en werd uiteindelijk voor vijf maanden opgenomen. Ontzettend zware en moeilijke maanden, waarin ik wel een hoop heb geleerd. Over mezelf, mijn klachten en mijn trauma’s. Ik vond mezelf terug en kreeg weer een beetje hoop op een toekomst. Uiteindelijk stond ik er ook een stuk positiever in toen ik na die twintig weken de deur van de afdeling achter me dichttrok.

Hoop

Ondanks dat ik er nog lang niet ben, blijf ik me vasthouden aan de hoop die zich nog ergens in me bevindt. Ik heb op dit moment een ontzettend fijn team aan behandelaren om me heen. Mensen die me serieus nemen en die me ook daadwerkelijk helpen. Ik heb verschillende therapieën, waaronder EMDR, cognitieve gedragstherapie en PMT (psychomotorische therapie).  En ik heb ook echt de hoop dat ik er hierdoor uiteindelijk weer uit kom. Hoe lang de weg soms ook lijkt, zonder hoop ben je nergens. Mijn depressie heeft het destijds niet gewonnen en gaat het nu ook niet winnen!

Meer weten over Ilona? Check haar blog over mentale gezondheid. Ilona is ook ontzettend creatief, bekijk haar prachtige illustraties op Instagram!

Wil jij net als Ilona ook (anoniem) jouw verhaal delen? Dat zou fantastisch zijn! Lees meer over #deeljouwverhaal