#hetverhaalvananoniem

Ik vond mijn levensenergie terug

Deze anonieme deler, een jonge vrouw, werd gediagnosticeerd met fibromyalgie en spasmofilie. Stap voor stap wist ze uit een diep dal te klimmen. Zoals ze zelf zegt: “Ik stond voor een gigantische berg om mijn lichaam & ziel te helen”.  Ze leerde te vertrouwen op haar gevoel, sloeg een nieuwe weg in en bleef geloven dat ze kon genezen en dat lukte. Dit verhaal beschrijft haar weg terug naar levensenergie!

Anoniem

Enkele jaren geleden stapte ik als twintiger uit het ziekenhuis met het label van chronische aandoeningen, genaamd fibromyalgie en spasmofilie, varianten van het chronisch vermoeidheidsyndroom. Fibromyalgie betekent pijn in het bindweefsel en spieren. Spasmofilie is ongewild pijnlijke spasmen of krampen in de lichaamsspieren.

Ik zat gevangen in een zwak lichaam vol pijn. Onzichtbaar voor de buitenwereld, maar voor mij zo voelbaar en levensingrijpend. Ik zag een energiek normaal leven aan mijn neus voorbij gaan. Er werd letterlijk gezegd dat ik met dit lichaam, dat aanvoelde als van een 80-jarige, verder moest.

Ziekten en infecties

Mijn immuunsysteem werd flink aangetast door klierkoorts op 14-jarige leeftijd. Sindsdien begon een vermoeidheid die nog eens verergerde na een hersenvliesontsteking die ik enkele jaren later kreeg. Mijn batterij van levensenergie stond toen letterlijk op 0. Het was al langer duidelijk dat er een bepaalde hooggevoeligheid in mijn zenuwstelsel zat. Toen werd ik me ervan bewust en voelde ik ook dat mijn immuunsysteem een serieuze aantasting had gekend.

Het was moeilijk om te geloven dat ik ooit bevrijd zou zijn van de periodes van heftige vermoeidheid en vooral van de vele lichamelijke klachten die er stilaan inslopen. Maar eerlijk is eerlijk, ik luisterde niet naar de signalen van mijn lichaam. Bleef altijd doorzetten, alles perfect willen doen, wist op den duur niet meer wat echte ontspanning was en vond die kwaaltjes na een tijd maar “normaal”.

Klachten waar geen medisch aantoonbare reden voor werd gevonden. Volgens de artsen moest ik hier maar gewoon mee leren leven en zou het wel een keer overgaan. Lichamelijke klachten die jarenlang aansleepten, met ups en downs, bereikten enkele jaren geleden plots een dieptepunt na een simpele infectie op mijn luchtwegen. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen…

Lichamelijke onbalans

Vermoeidheidsaanvallen, helse spier- en gewrichtspijn, autonome dysfuncties, concentratiestoornissen, gevoelens van beestjes in mijn benen, een lekkende darm en verlammingsverschijnselen traden op. Op sommige momenten was een rolstoel onvermijdelijk als ik toch even een uitstap wilde maken. Opnieuw kreeg ik bij de dokter te horen dat ik er maar mee moest leren leven. Maar als twintiger leven met een lichaam dat aanvoelde alsof het er al 80 jaar op had zitten was voor mij geen optie.

Er werden pijnstillers en slaapmiddelen voorgeschreven die ik gedurende 2 maanden heb ingenomen. Echter was er een tendens zichtbaar dat mijn lichaam steeds meer gewend raakte aan deze pijnstilling. Ik besloot de pijn in de ogen te kijken en verder te gaan zonder pijnstillers. Ik zette mijn zoektocht verder in de alternatieve geneeskunde.

Met kleine stapjes probeerde ik in balans te komen. Ik besefte hoe moeilijk het was om uit dit dal te klimmen, maar door te blijven geloven in een moment dat ik deze pijnen achter me kon laten, kwam ik door veel lichaamswerk, lichaamsbewustzijn, kinesitherapie en een aangepaste levensstijl langzaamaan meer en meer in balans.

Herstelproces

Toen het beter met me ging besloot ik dat het tijd was om structureel meer aan mijn spieren te werken, maar dit ging erg moeizaam. Mijn lichaam kwam onmiddellijk in stress-toestand door enkele malen een bepaalde spiergroep aan te spreken in een oefening. De spasmofilie was duidelijk nog aanwezig. Ik moest opnieuw mijn grenzen verkennen en bouwde het langzaam op, met soms zelfs maar 15 minuten meedoen tijdens een sportles.

Een mix van diverse factoren, zoals voornamelijk het sporten dat mijn orthosympatisch zenuwstelsel activeerde, een ander werkritme met langere periodes computerwerk, het extreem koude weer waarvoor ik erg gevoelig ben en een intensievere emotionele periode die ik doorging  zorgden dat mijn fysieke stressniveau in een snel tempo steeg.

Mijn lichaam trok aan de alarmbel

Na 3 weken weinig pc-gebruik, zat ik op een dag heel lang achter de computer op mijn werk. Ik voelde snel aan mijn hoofd dat er een gigantische spanning werd opgebouwd, maar ik bleef volhouden en doorwerken. Gedurende de avond kon ik mijn bed niet uit van de pijn.

De dag erna ging ik opnieuw werken, want toegeven aan de pijn voelde als een zwakte in mezelf en dat kon ik blijkbaar niet. En toen nam mijn lichaam het blijkbaar over, mijn zenuwstelsel raakte plots totaal van de kaart. Na 2 uur achter de computer kon mijn lichaam het niet meer houden van de pijn en inwendige spanning. Er knapte iets vanbinnen, dat was duidelijk.

Toen kwamen de symptomen van mijn hersenvliesontsteking, spasmofilie en klierkoorts weer terug. Het goede nieuws is echter dat veel symptomen van mijn fibromyalgie niet meer doorkwamen (dankzij zoveel kinesitherapie, shiatsu, aangepaste voeding en leefstijl), maar de communicatie tussen mijn zenuwen en hersenen was opnieuw mank.

De wijsheid van ons lichaam

Ondertussen weet ik echter wat mijn lichaam nodig heeft en voel ik dat ik niet meer bang hoef te zijn. Ik stelde mijn voeding extra bij en kan met de kennis die ik heb, veel zelf bijsturen. Balans maken heeft tijd en aandacht nodig en gebeurt niet alleen op fysiek niveau, maar ook op emotioneel, mentaal, sociaal en energetisch vlak.

Belemmerende overtuigingen die me vasthouden in mijn ziekte, mijn drang naar perfectionisme en het blijven volhouden van dingen waarbij ik mijn lichaam forceerde, kan ik steeds meer achter me laten. Dit vraagt tijd en bewustwording.

Ik zie het als een mooie leerschool, omdat ik zoveel extra bijleer over de diepere lagen van ziektes en van mezelf, maar dit is ook de enige manier is om op dit niveau te kunnen herstellen. Ik ben ervan overtuigd dat ik dankzij dit verdere herstelproces de beste versie van mezelf kan worden.

Welkom in balans

Gelukkig staat mijn lichaam vandaag voor vertrouwen in ons zelfhelend vermogen en de impact die we met onze leefstijl en mindset uitoefenen op ons lichaam. Via mijn eigen praktijk deel ik de kennis die ik heb opgedaan tijdens diverse opleidingen tezamen met mijn levenservaringen om bij te dragen aan de zoektocht van anderen naar meer balans.

Met mijn verhaal wil ik je laten zien dat ons lichaam sterker is dan we ooit hadden kunnen geloven. Mits je jouw weg naar balans hebt gevonden, want elk lichaam is anders en het is de kunst om jouw aanpak te vinden. Geef de moed nooit op, hoe zwaar je toestand ook is. Blijf geloven in verbetering, want volgens mij is er altijd ergens een weg naar meer balans. Ook voor jou!.

Wil jij ook anoniem jouw verhaal delen? Dat zou fantastisch zijn! Lees meer over #deeljouwverhaal