#hetverhaalvanlinda

Don’t judge a book by it’s cover

Linda is lang op zoek geweest naar zichzelf en verklaringen voor de dingen waar ze tegenaan liep in het leven. Uiteindelijk kreeg ze de diagnose sociale angststoornis. Daar herkende ze veel van zichzelf in. Op internet zocht Linda naar herkenning en tips, maar er was weinig praktische info beschikbaar in het Nederlands. Daarom besloot ze om zelf een blog te beginnen. Op haar website vertelt Linda open over mentale gezondheid en sociale angst staat daarbij centraal.

Linda (31)

Naar mijn mening is sociale angst iets waar iedereen in meer of mindere mate weleens last van heeft. Voor de meeste mensen is dit verder geen probleem. Ze kunnen hun leven lijden zoals zij dat willen. De angst geeft hen enkel een signaal, een waarschuwing. Maar er is ook een groep mensen die hierdoor belemmerd wordt in hun dagelijks leven. Ik ben één van die mensen. De sociale angst is bij mij doorgeslagen en beïnvloedt me op teveel vlakken, waardoor ik niet meer vrij kan leven.

Sociale angst komt neer op de angst om kritisch of negatief beoordeeld te worden door anderen. Daarbinnen zijn allerlei verschillende varianten van angst te vinden die allemaal daarop neerkomen. Ik ben altijd bang dat iemand mij niet mag, zich aan me irriteert of boos op mij is. Hierdoor wring ik me in allerlei vreemde bochten om te voorkomen dat dit gebeurt. Onbewust beheerst het mijn hele leven.

Mezelf verbergen

Voordat ik mijn diagnose kreeg wist ik niet wat een sociale angststoornis was. Daar ben ik me daarna pas echt in gaan verdiepen. Ik kwam erachter dat sociale angst iets is wat in je jeugdjaren ontstaat. Ik kan me verschillende situaties heel scherp voor de geest halen die invloed hebben gehad op hoe ik me voelde in relatie tot andere mensen. Ik dacht: ik moet dingen van mezelf verbergen, omdat het beschamend is. De bewustwording hiervan kwam toen ik 29 jaar was. In de 15 jaar daarvoor was mijn sociale angst uitgegroeid tot een stoornis.

Het is een oploop van omstandigheden geweest. Van buitengesloten worden op de basisschool, uitgelachen worden op de middelbare school, omdat ik mijn eigen creatieve ik wilde zijn tot zakken voor de HAVO en moeten stoppen met mijn studie. Situaties die mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen steeds verder beschadigden. Als je op dat moment niet weet dat je last hebt van sociale angst, weet je niet hoe je om kunt gaan met die negatieve gedachten. Dat maakt dat je in een vicieuze cirkel terechtkomt die alsmaar lager en lager gaat, tot je niet meer verder kan.

Ontzettend ongelukkig

Nadat ik een periode werkloos was vond ik een nieuwe baan. Ik zat er nog maar kort toen mijn behulpzame manager met zwangerschapsverlof ging. Al snel bleek dat ik niet zo goed in het team lag. Het kostte me steeds meer energie om uit bed te komen en naar het werk te gaan. Ik stond steeds vaker te huilen onder de douche, zonder een specifieke aanleiding. Ik was blij als ik aan het einde van de dag op de bank kon ploffen en televisie kon kijken.

Ik voelde me ontzettend ongelukkig. Niet alleen op het werk, maar in het algemeen. Ik voelde me op het werk constant op mijn hoede, angstig. Ik wilde zo veel mogelijk alleen zijn. Mezelf opsluiten in een bubbel en met niemand praten. Ik wist dat het niet langer zo kon en voelde steeds sterker dat ik naar de huisarts moest gaan. Ik realiseerde me dat het al heel lang niet goed met me ging en dat ik niet zo door kon gaan. Ik moest actie gaan ondernemen.

In de ziektewet

Door de sociale angst lukte het niet meer om te werken, ik belandde in de ziektewet. Naast mentale klachten is dat ook een onderwerp waar ik over praat op mijn blog. Het is namelijk geen pretje om in de ziektewet te zitten. De afhankelijkheid van instanties zorgde er bij mij voor dat het veel langer slecht met me ging dan nodig was. Er werd gedreigd met het stoppen van mijn uitkering, ik werd aan het lijntje gehouden en geregeld verkeerd voorgelicht. Ik ben heel erg dankbaar dat wij in Nederland een systeem hebben die je de mogelijkheid geeft om ziek te kunnen zijn, zonder daar financieel al te veel mee in de problemen te komen.

Het systeem is echter flink verouderd. De regels zijn zo complex geworden dat de medewerkers zelf niet eens meer duidelijk kunnen uitleggen hoe het proces verloopt. Door open te praten over de struggles in de ziektewet, wil ik een stem geven aan mensen in de ziektewet die dit zelf niet kunnen.

Voorgoed veranderd

Sociale angst heeft mij veranderd van een slimme, vrolijke meid die haar mond open durfde te trekken in een onzekere en angstige vrouw. Ik kon geen werk op mijn opleidingsniveau vinden, omdat ik diep van binnen niet geloofde dat ik dat echt kon. Er zijn flink wat belemmerende overtuigingen die ik heb moeten doorbreken om mijn sociale angst te overwinnen. Ik kon niet naar mezelf kijken, het lukte me niet meer om een mening te vormen, omdat ik daar niet meer bij kon. Ik was met al mijn bewustzijn bezig met de ander, niet meer met mezelf. Ik kende mezelf niet meer.

Aan de andere kant heeft de diagnose sociale angst me ook een heleboel opgeleverd. Het heeft mij gedwongen om naar mezelf te kijken en te werken aan mijn pijn. Dat was zwaar, maar ook heel fijn. Ik had dat nooit willen missen, ik houd meer van de persoon die ik nu ben dan ik ooit heb gedaan.

Zoveel inzichten

Bij mij hebben cognitieve gedragstherapie, waarbij ik me kon overgeven aan mijn gedachten en deze één voor één uitpluizen en analyseren, me heel erg geholpen. Ook ben ik dingen aan het veranderen in mijn eetpatroon en ik ben begonnen met sporten. Dat deed ik altijd omdat het moest van mezelf. Nu merk ik dat ik me er lekkerder door voel in mijn hoofd, het geeft me energie. Dat maakt dat ik het nu wel met plezier doe. Ik leer steeds beter wat goed voor me is, hoe ik voor mezelf kan zorgen.

Een belangrijk inzicht wat ik heb opgedaan is dat sociale angst vanbinnen zit. Het lijkt heel erg op de buitenwereld gericht. In zekere zin is dat ook zo. Ik ben bezig met wat anderen vinden, in plaats van wat ik zelf vind. Toch heeft sociale angst juist alles met mijn binnenste te maken. Met mijn zelfbeeld en zelfvertrouwen. Het oordeel wat ik verwacht van andere mensen, is eigenlijk het oordeel dat ik over mezelf vel. Het is niet de omgeving die zo streng is, ik ben simpelweg streng voor mij.

Ik heb een heleboel meer inzichten opgedaan in de afgelopen periode. Deze deel ik op mijn blog, zo probeer ik sociale angst te normaliseren. Naar mijn mening is het een welvaartsziekte die ontstaan is door de groei van de samenleving en internet. Hoe meer we als mensen leren en weten, hoe meer er ook is om bang voor te zijn. We komen er achter dat social media ook iets negatiefs met zich meebrengt. Maar we ontwikkelen en evolueren steeds verder, dat betekent dat we ook kunnen leren om te gaan met sociale angst. Daar geloof ik in!

Linda deelt waardevolle info over mentale gezondheid, sociale angst en de ziektewet op haar blog RAARsociaalCheck ook de bijbehorende Facebook groep.

Wil jij net als Linda jouw verhaal delen? Dat zou fantastisch zijn! Dit mag uiteraard ook volledig anoniem. Lees meer over #deeljouwverhaal